امروزه از سیستم ها ی اعلام حریق به طور گسترده در ساختمان ها و اماکن مسکونی و صنعتی استفاده می شود تا خسارتهای ناشی از حریق را به حداقل برسانند و همچنین برای اطلاع دادن به ساکنین ساختمان در مواقع بروز حریق از این سیستم ها استفاده می شود تا حدالامکان از تلفات جانی جلوگیری شود. برای تشخیص حریق از اثرات سه گانه آن یعنی دود و حرارت و شعله استفاده می شود. به طور کلی سیستم های اعلام حریق در دو نوع آنالوگ و آدرس پذیر (Addressable) ساخته شده اند. شرکت اِن ویرا با توجه به اهمیت بالای این سیستم و خسارات ناشی از آن طراحی خود را بر اساس استانداردهای روز دنیا مانند استانداردهای NFPA , EN54 , LPCB , UL, DIN انجام داده و کارفرما را در زمینه نگهداری و تعمیر آموزش خواهد داد .

تعریف سیستم های اعلام حریق متعارف و سیستم آدرس پذیر
سیستم های متعارف و آدرس پذیر علی رغم تمایز در نحوه هم بندی و سطح فناوری به کار گرفته شده در آنها، در یک اصل مشترک هستند و آن نحوه عملکرد رله گونه آشکار سازها است، همچنین وسایل خبردهنده در سیستم اعلام حریق مانند آژیرها، زنگها، بوقها و لامپها و…. که در صورت بروز حریق و شناسایی آن توسط مرکز کنترل، فرمان گرفته و ساکنین یا افراد داخل ساختمان را مطلع می کنند.این مراکز به دو دسته متعارف ( Conventional ) و آدرس پذیر( Addressable) تقسیم می شوند.

سیستم های Conventional

سیستم های Addressable

لازم به ذکر است هر دو سیستم از تجهیزاتی به نام آشکارساز(Detector) استفاده می شود که در مکان های مختلف مانند آشپزخانه، اتاق های بازرگانی، هتل ها و …. به صورت سقفی یا پایه های دیواری نصب می گردد و وظیفه شان تشخیص حریق و اعلان آن به مراکز کنترل نامبرده می باشد.که در ۵ نوع زیر ساخته می شوند:
۱- دتکتور دودی( Smoke detector ) : نوری (photo electric ) یونیزاسیون ionization) )
2- دتکتور حرارتی ( heat detector) : الف) Fixed tem ( مبنا با درجه ثابت) ب) Rata of rice ( مبنا بر اساس افزایش ناگهانی)
۳- دتکتور شعله (flame detector)
4- دتکتور مونوکسید کربن (Monoxid carbon detector )
5- دتکتور ترکیبی ( دود و حرارت) ( Multi- sensor alarm )
بعد از تشخیص حریق و اعلام به مرکز کنترل پنل توسط خروجی های رله می توان دستور اطفاء حریق، تماس تلفنی، هشداردهنده های عمومی یا آژیرها و……. را فعال نمود.

اجرا شده توسط: همیار وردپرس